શાશ્વત સંવાદ — ૧૩

ૐ રીમ દાદા ભગવન સર્વજ્ઞાન શરણમ ગચ્છામિ. સર્વજ્ઞ કહે છે કે, "શરણાગત થઈશ તો પાપ બુદ્ધિ જ નાશ પામી જશે. પછી પાપ કરવાની ઈચ્છા જ નહીં થાય, ત્યારે સમજજે કે હવે મારો સ્વીકાર થયો છે. બ્રહ્મએ મારો સ્વીકાર કરી લીધો છે." જો તમને અત્યારે ખબર પડી જાય તો તમને કેટલો આનંદ થાય કે "ગોડ હેઝ સિલેક્ટેડ યુ" અત્યારે જ, બસ. અને પાછી આખા જગતમાં બધાને ખબર પડી જાય કે આનો સ્વીકાર થઈ ગયો છે, ભગવાને આને પોતાના પુત્ર રૂપે સ્વીકાર કરી લીધો છે.

તેઓ કહેતા હતા, "જોય ઓફ ક્રાઈસ્ટ, જોય ઓફ ક્રાઈસ્ટ, જીસસ વોઝ ધ સન ઓફ ધ ફાધર." અને પછી તેમણે કીધું કે, "જો મારો સ્વીકાર થયો છે અને એને માર્ગ આપ્યો, મુકામ આપ્યો, બધું આપ્યું કે ભાઈ જો આ રસ્તે હું ચાલ્યો તો અને મારો સ્વીકાર થયો છે, તારો પણ થશે, ખાતરી રાખ." બોલો, આ બધા બાઈબલમાં આ કહ્યું છે. ખરેખર સમજણના અજવાળે અમે ગળ્યા, સમજણના અજવાળે અમે ગળ્યા. સમજણનું અજવાળું થયું અને અમે એમાં ઓગળી ગયા. માટે કહેવામાં આવે છે, "પલ પલ નામ રટાય." શું કહેવાનું? "પલ પલ નામ રટાય." હું શુદ્ધાત્મા છું, હું બ્રહ્મ છું, હું ચિદાકાશ છું. બસ, એ જ વાતને, એ જ અનુભવ, એ જ વાતને, એ જ અનુભવ. બોલો ને અનુભવ કરો, બોલો ને અનુભવ કરો, બોલો ને અનુભવ. બસ, એની અંદર અંદર અંદર અંદર આ જીવન છે કે નથી એ તમને ગમ નહીં પડે. પછી તો જીવી રહ્યા છો કે નહીં એ પણ ખબર નહીં પડે તમને.

તો આત્મામાં પેસી ગયા છો. હવે તમે ક્યાં અનંત શાશ્વત જીવનની અંદર તમારો પ્રવેશ થઈ ગયો છે. હવે ૨૦૨૬ ચાલતી હોય કે ૨૦૩૫ ચાલતી હોય કે ૩૦૦૦ ની સાલ આવી ગઈ હોય તમને ખબર નહીં પડે. અને અવ્યયમાં જ રહેવાના કારણે તમારા શરીરમાંથી એ કશું વ્યય નહીં થાય.

પછી તો કે આગળ ઉપર શું થાય? તો કે આ રસાયણ વિદ્યા છે ભાઈ. અમૃત તું આટલું બધું પી ગયો છે તો ૫૦૦૦ વર્ષ જીવવું પડે આ બોડીને સહિત. પેલા વૈજ્ઞાનિકો ફાફા માર્યા કરતા હોય લેબોરેટરીની અંદર કે આ કેમનો જીવી ગયો? નહીં સમજાય. અહીંયા આવે એટલે ગમ પાડી દઈએ એને કે જો આવી રીતે થાય. તો તઈ ઘડપણને ઠેલામાં માર માર કરવાની, કરચલીઓ કાઢ કાઢ કરવાનું, બધા જાત જાતના ઓપરેશનો કરાયા જ કરે લોકો પૈસા ખર્ચીને, ખર્ચી ફરી યુવાન બનો. બોલો, પણ કરવાનું શું પછી? ક્યાં વેડફો? અને આત્મામાં પ્રવેશ જેવું આપણે પામી ગયા, અવ્યય થઈ ગયા તો સદેહે મુક્તિ. અને આ જે દેહ છે ને એના સહિત મોક્ષે જાય માણસ. કેવો પાછો? જ્યારે ઈચ્છા થાય ત્યારે છોડે દેહ કે હમણાં નહીં. પેલા નચિકેતાના યમદેવતાય બેસી રહ્યા ખૂણાની અંદર કે રાહ જુઓ ભાઈ, હજી સિગ્નલ નથી આવ્યું. યોગવશિષ્ઠમાં કાકભુશુંડિની કથા છે કે જેને યમદેવ લેવા ગયા, પણ એને મારી ન શકાય, કેમ?

કારણ કે એ તો ચિદાકાશમાં રહે. જે કોઈ કર્મ કરે એને એવું લાગતું જ નથી, કશું લાગતું જ નથી કે પકડું કેમ? ન કહેતી હું. હવે તમે ચિદાકાશરૂપ થઈ ગયા એટલે યમ દેવતાથી બી સૂક્ષ્મતમ થઈ ગયા છો. ક્યાંથી પકડી શકે? યમનો બી મૃત્યુ થાય છે. એક યમ જાય છે ને બીજો યમ પ્રગટ થાય છે દરેક સૃષ્ટિની અંદર, વિચારો તમે. અને આ તો એ ચિદાકાશરૂપ બનીને બેસી ગયું. શું ક્યારેક બોલતો હતો, "શિવોહમ, શિવોહમ." હવે તો એ જ જતું રહ્યું છે. બસ, બ્રહ્મ સ્વરૂપની અંદર, ચિદાકાશ રૂપની અંદર, સચ્ચિદાનંદ રૂપની અંદર લીન થઈ ચૂકેલો છે. હવે એનું બોડીએ ના ગંધાય, ના ગયડું થાય, ના કશું થાય. અહીં કેલેન્ડર ફરતું જ જાય ગમે તેટલું, કાંઈ ફેર ના પડે ભાઈ. આ પોસિબિલિટી છે અને આ ફેક્ટ છે. આવું થાય છે, ઘણા સાથે થઈ ચૂકેલું છે. એના પુરાવા, દાખલા મોજૂદ છે.

આખા જીવનમાં, આખા સંસારમાં દુઃખને માથે પથરો પડો. "જો નામ હૃદય સે જાય, બલિહારી વો દુઃખ કી, પલ પલ નામ રટાય." તો કહે છે, "દુઃખના માથે પથરો પડે જો નામ હૃદય સે જાય." કેવી મજાની વાત કરે છે! આ હૃદયમાંથી જો નામ જતું રહે તો દુઃખના માથે પથ્થરો પડશે કે તો "બલિહારી વો દુઃખ કી." પલ પલ પલ નામ રટાય એટલે કે હું એ દુઃખને નવાજું છું કે એના લીધે મારાથી આ પલ પલ નામ રટાઈ રહ્યું છે. અસંગનું સાનિધ્ય ક્યારેય દુઃખી નહીં થવા દે. જબરજસ્ત વાત છે આ. અસંગનું સાનિધ્ય, એનું જ સામીપ્ય, એની સાથે સારૂપતા અને પછી એની અંદર લીનતા. એકરૂપ થઈ ગયો, અદ્વૈત થઈ ગયો. "બાત ખતમ, અબ કુછ બાકી નહીં રહે." હવે તો બોડી અદ્વૈત થઈ ગયું છે, આત્મા થઈ ગયું છે. ત્યાં સુધી પહોંચવાનું કે હવે આ બેને છૂટા પડાય એવું નથી રહ્યું, જ નથી. એના સેલમાંથી એક એકમાંથી "હું શુદ્ધાત્મા છું, શુદ્ધાત્મા છું, હું બ્રહ્મ છું, હું આત્મા છું, આત્મા છું" આમ વાજીંત્રને જેમ વાગ્યા કરતું હોય.

બાજુમાં કોઈથી હુવાય નહીં ઝટ દઈને જો કોક આવું મળી જાય. હા, એવું થાય. આખી આખી આખી રાત ચાલતું હોય છે. તમારે બધાને ચાલે છે ને? "હું શુદ્ધાત્મા છું" કર્યું હોય ચાલુ, "હું બ્રહ્મ છું" કે "હું ચિદાકાશરૂપ" ચાલુ કરીને સવારે તમારી પહેલી આંખ ખુલશે ને તરત પ્રગટ થઈ ગયું હશે. આજ તો છે આત્માનુભૂતિ કે ક્યાંય ગયો નથી કે આખા જીવનમાં, આખા સંસારમાં, આખાય શરીરમાં પરમ સત્ય છે તો તે છે આત્મચેતન. શુદ્ધ ચેતન જે છે આત્માનું તે જ પરમ સત્ય છે.

માણસ ગમે તેટલો શક્તિશાળી હોય પણ પોતે કરેલા પાપ આગળ સાવ પાંગળો. એનાથી કંઈ ના થાય. પોતે કરેલા પાપ આગળ એ સાવ પાંગળો છે. એટલે પાપ જ એનું પ્રકાશમાન જ્યારે થાય ને ત્યારે કશું કરી શકતો નથી. બધું એનું હણાઈ જતું હોય છે. પરંતુ સાચા હૃદયપૂર્વક કરેલી પ્રાર્થના ઈશ્વર સુધી પહોંચ્યા વગર રહેતી નથી. આપણે તો એનથી એ ઉપર પહોંચાડવાની છે. પરમેશ્વરમાં જવાનું. પરબ્રહ્મ એક જ પરમેશ્વર છે. આપણે ઈશ્વર સુધી સીમિત નથી રાખવી પ્રાર્થના. કેવું છે? "હે પરમેશ્વર, બસ જે તું છે તે હું છું." પણ એવું ખાતરીપૂર્વક આપણે વિશ્વાસપૂર્વક, નિષ્ઠાપૂર્વક કહી શકતા હોવા જોઈએ. દરસલ વાત એમ હોવા છતાં માણસ બોલી કેમ નથી શકતો? મનમાં પાપ છે, બોલી નથી શકતો.

તમે બોલાવો કોકને કે, "હું પરમેશ્વર છું." બોલ કે, "લે ચલ તાતન પૈસા આગ." કે બોલાતો ઝટ નહીં? તમ ટ્રાય કરી જવું.

જ્યારે દર અસલ વાત એમ જ છે, માટે કહે છે કે સાચા હૃદયપૂર્વક કરેલી પ્રાર્થના પરમેશ્વર સુધી પહોંચ્યા વગર રહે જ નહીં.

વૃત્તિ બ્રહ્માકાર હે. જો, હવે આગળ એનાથી આગળની વાત કરે. આ જે બાબત છે, એ શું કહે છે ખબર છે? "યા દેવી સર્વભૂતેષુ વૃત્તિ રૂપેણ સંસ્થિતા, નમસ્તસ્યૈ નમસ્તસ્યૈ નમસ્તસ્યૈ નમો નમઃ."

વૃત્તિને વૃત્તિ રૂપે ના જોતા, તમે એને પરબ્રહ્મની શક્તિ રૂપે જુઓ. એ વૃત્તિ ઉદ્ભવ પામી છે, પણ એની પાછળ કોની શક્તિ છે? બ્રહ્મની શક્તિ છે, અધિષ્ઠાનની શક્તિ છે. તો જે રૂપે તું આમ જુદો પડ્યો છે, એ રીતે વૃત્તિ બી આવી છે. તો આમ જોવા જાય તો સહોદરી છે તારી તો. તો વૃત્તિને હવે તું ગાળો ના દઈશ કે, "વૃત્તિ રૂપે નંશ." એટલે કીધું કે, "વૃત્તિ બ્રહ્માકાર હે." બ્રહ્મના આકારમાં જ છે એ વૃત્તિ, પણ બીજે ક્યાંય નથી. અને એ જે વૃત્તિ છે, તે બ્રહ્માકાર છે એવું તું જાણ.

સત્સંગમાં બેઠા એટલે વૃત્તિઓ અંદર વળી જ જાય બધી. એટલો ટાઈમ કશું યાદ જ ના આવે. મારામાં આવું બધું હજુ પડેલું છે, હું કેવો છું, એવું બધું સંશોધન શરૂ થશે સત્સંગમાં બેઠા પછી. પછી ધીરે ધીરે ભાન થશે. પછી નિર્ણય આવશે કે, "હવે આવું બધું ના હોવું જોઈ. આ બધું કઈ હું નથી." પછી તે અજવાળું આપ્યા જ કરશે, આપ્યા જ કરશે. ઠેટ આત્મા સુધી પહોંચાડી દે. આ યાત્રા છે પ્રજ્ઞાન.

આ પ્રજ્ઞા શક્તિ આમ જાગૃત થઈ જાય પછી આજવાળું આપતો આપ જપકારા મારતો મારતો આમ જબુક જબુક. આ જોયું છે, એ કોર્પોરેશનને રોડ પર નાખ્યા હોય છે પેલા. આમ સેજ ગાડી આગળ જાય એટલે એક ઝપકારો મારે, પાછો આગળનું દેખાડે કે, "હું અહીં છું, હું અહીં છું." તે આ ચાલે તમારી યાત્રા. પછી આવી રીતે પહોંચાડી તમને ઠેટ.

"દીપ જ્યોત પ્રગટ ઓમકારા, હે જગ વંદે તત્વ તુહારા." શું શું કહે છે? દીપ જ્યોત પ્રગટ ઓમકાર. તારી અંદર જે પ્રગટ જ્યોત છે, ભલે તું એને જોઈ નથી શકતો, પણ છે. પ્રગટ જ્યોત છે. સંતોએ જોઈ છે અને મહાત્માઓએ વખાણી છે. એ જ જ્યોત તું છે. અને એ કેવી? તો કે દીપ જ્યોત છે. દિવસનો પ્રકાશ કરી દે એવી છે, અંધકારનો નાશ કરી દે એવી છે. "પ્રગટ ઓમકારા, હે જગત જગત વંદિત તત્વ તુમાર."

કેવું છે! આખું જગત એ તત્વને નમસ્કાર કરે. જે તારી અંદર આ જે પડેલું છે, એની તને જ કિંમત નથી. આખું જગત તો એને નમસ્કાર કરે અને છતાય તું એની કિંમત જ જાણતો નથી. કેવું વર્તન કરી બેઠો કે, "દીપ જગત પ્રગટ ઓમકાર"!

માટે કહેવામાં આવે છે કે, જે અંદર પડેલો જે જે છે, અંદર બેઠેલા શુદ્ધાત્માને નમસ્કાર કરું છું. મારી અંદર રહેલા શુદ્ધઆત્માને નમસ્કાર કરું છું. મારી અંદર રહેલા પરબ્રહ્મ પરમાત્માને નમસ્કાર કરું છું. મારી અંદર રહેલા ચિદાકાશરૂપ સચ્ચિદાનંદ બ્રહ્મને હું નમસ્કાર કરું છું.

જય સચ્ચિદાનંદ! જય જય સચ્ચદ! જય સચ્ચિદાનંદ!